Ciało i Krew Chrystusa to prawdziwy Pokarm, który jest pożywieniem niezrównanym, bo dającym życie w każdym wymiarze. Nic lepszego nie może nas spotkać. Tą wiarą ożywieni, otwórzmy się na Pana, żeby nasz udział w tej uczcie był pełny i owocny.

Zbawiciel – Syn Boży jest Chlebem Żywym – prawdziwym i najbardziej realnym pokarmem. Dlatego w Eucharystii Jezus najmocniej łączy się z człowiekiem. Niech nasz udział w tej tajemnicy prowadzi nas do stałej więzi – teraz i w życiu przyszłym.

Jesteśmy stworzeni do rzeczywistości nieprzemijającej. Jej zadatkiem jest Chleb Życia – Jezus Chrystus. Przyszliśmy do Jezusa fizycznie – zbliżmy się do Niego także sercem i pozwólmy Zbawicielowi dokonać w nas przemiany, której w istocie najbardziej pragniemy.

Mamy postępować w sposób godny powołania z pokorą, cichością, cierpliwością i zachowywać „jedność Ducha dzięki więzi, jaką jest pokój”. Tu na Eucharystii otrzymujemy Ciało Pana, dzięki czemu możemy się rozwijać i wzrastać.

Jezus Chrystus lituje się nad tymi którzy są „jak owce niemające Pasterza”. Ufajmy zatem w oczyszczającą moc miłości Pana w Eucharystii, która czyni cuda. Dzisiaj obchodzimy ustanowiony przez Papieża Światowy Dzień Dziadków i Osób Starszych.

Bóg nas pierwszy umiłował aż po tajemnicę krzyża. Dzisiaj w naszej parafii gościmy O. Alberta Alojzego Malcherczyka SCJ z parafii św. Tereski od Dzieciątka Jezus w Irpiniu na Ukrainie, który na kazaniu opowie o sytuacji w tym zrujnowanym przez wojnę mieście, a po mszach przed kościołem poprosi o ofiarę na przywrócenie warunków do życia religijnego.

Gdy nam bardzo ciężko, wtedy Bóg nas zapewnia: ”Wystarczy ci mojej łaski. Moc bowiem w słabości się doskonali”. Niech udział w zbawczej Ofierze Jezusa zawsze stawia nas na nogi.

Jezus dla nas stał się ubogim, aby nas swoim ubóstwem ubogacić. Trudno o bardziej ubogie znaki obecności Boga – słowo, chleb i wino, drugi człowiek, a zarazem trudno o większe bogactwo niż żywa obecność Boga pośród nas.

Św. Paweł zachęca, byśmy już nie żyli dla siebie, ale dla Tego, który za Nas umarł i zmartwychwstał. Najświętsza Ofiara otwiera nam drogę do zjednoczenia z Chrystusem w Jego śmierci i zmartwychwstaniu. W Nim jesteśmy obdarowani życiem wiecznym.

Jak Królestwo Boże podobne jest do ziarna, które zasiane w glebę wyrasta i przynosi wielki plon, tak ziarno słowa Bożego jest darem danym dla naszego wzrostu. Przyjmijmy ten dar z otwartym sercem i pełni wdzięczności włączmy się w przeżywanie liturgii.