Przyznawać się do Jezusa oznacza wyznawać, że został ukrzyżowany, pogrzebany i zmartwychwstał: to znaczy dalej: wyraźnie stwierdzić naszą wiarę i oświadczyć, że chcemy z tej wiary wyciągnąć osobiste konsekwencje. Dzisiejsza Niedziela Biblijna rozpoczyna Ogólnopolski Tydzień Biblijny. Zachęcamy do lektury Pisma Świętego.

W Niedzielę Miłosierdzia Bożego uwielbiamy Boga, który pragnie każdego z nas ocalić i wprowadzić do wiecznego szczęścia. Zwrócić się do Bożego miłosierdzia to uznać, że tego miłosierdzia potrzebujemy, bo jesteśmy grzeszni, w zaufaniu, że Bóg chce tylko naszego dobra.

Chrystus prawdziwie zmartwychwstał! Pusty grób to znak triumfu życia nad śmiercią. Jezus otworzył nam niebo i jest z nami po wszystkie dni. Otwórzmy się na paschalną radość, bo Chrystus Zmartwychwstały prowadzi nas do Ojca. Alleluja!

Rozpoczynamy święty czas Wielkiego Tygodnia, który upamiętnia ostatnie dni życia Jezusa. Niedziela Palmowa przypomina Jego uroczysty wjazd do Jerozolimy. Dziś też usłyszymy, jak Chrystus cierpiący, poniżany, umiera na krzyżu. Za nas. Bądźmy przy Nim naszymi myślami i sercem. On jest naszym Królem i Wybawicielem.

Od dzisiejszej niedzieli widzimy krzyże zasłonięte na znak smutku i żałoby. Rozpoczynamy czas rozpamiętywania męki Pana Jezusa. Spotkanie z miłosierną miłością Boga zmienia każdego, kto ze skruchą uznaje swoją grzeszność i przyjmuje Jego przebaczenie. Po każdej Mszy św. krótkie nabożeństwo ku czci Krzyża Św.

Dzisiejsza niedziela nazwana jest Niedzielą Radości – Laetare. Kościół cieszy się z obfitości dóbr i łask płynących z Chrztu i Eucharystii. W tradycji Kościoła jest to „niedziela róż” – Ojciec święty poświęcał złotą różę, którą ofiarował osobie najbardziej zasłużonej dla kościoła. Stąd dziś w liturgii różowy kolor szat.

W czasie pokuty i nawrócenia prośmy Ducha Świętego, abyśmy jak Samarytanka poznali Jezusa jako Zbawiciela świata oferującego przebaczenie i odnowę i stali się świadkami Jego miłości w naszych rodzinach i wspólnotach.

Opuszczenie starych przyzwyczajeń i wejście na radykalną drogę Wielkiego Postu wiąże się z trudami i przeciwnościami. Jezus przychodzi do nas w świetle Ewangelii. Nie widzimy Go Oczyma ciała, ale możemy ujrzeć oczyma serca, w Eucharystii.

Wielki Post to wezwanie nie tylko do wyrzeczeń, ale nade wszystko do naśladowania naszego Pana Jezusa Chrystusa. To Duch Święty prowadzi do prawdziwego postu, który odrywa nas od nadmiernego przywiązania do rzeczy przyziemnych i otwiera na głębię przebywania z Bogiem.

Chrystus nie znosi Prawa, lecz je dopełnia, wzywając do sprawiedliwości głębszej od tej, jaką praktykują uczeni w Piśmie: od panowania nad gniewem, przez czystość, po absolutną prawdomówność. Niech Eucharystia buduje w nas autentyczną świętość.