Dobrze, gdy człowiek ma plany, marzenia i pomysły na dobre życie. Bardzo dobrze, gdy ma w sobie pokorę, wiarę i zaufanie wobec Boga. Równowaga między jednym i drugim cechowała postawę Maryi. Człowiek, który tak jak Ona pragnie dobrego życia, łatwiej godzi się na to, aby zrealizować w nim wolę Boga.

Dzisiaj słowo Boże mocno podkreśla, że mamy postępować jak ludzie mądrzy. Wyraźnie jednak kieruje nasz wzrok w stronę niepojętego ludzkim rozumem cudu. Tym cudem jest przemiana jaka dokonuje się na ołtarzu podczas każdej Mszy św. Pan Jezus mówi nam: „Kto spożywa moje ciało i krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim.” Potraktujmy te słowa jako życzliwą podpowiedź pokazującą gdzie szukać mądrości Bożej.
Sierpień to czas żniw i zbiorów. Dzisiaj Bogu dziękują i proszą o błogosławieństwo działkowcy z ogródków działkowych im. Ks. Dzierżonia, a za tydzień z ogródków im. „Nowej Jutrzenki”.

Bóg nie postępuje pod nasze dyktando, ale – jak biblijnemu Eliaszowi – dodaje nam siły, abyśmy mogli czynić to, czego On od nas oczekuje. Kiedy nie potrafimy kochać i przebaczać, napełnia nas swoją miłością w sakramencie Eucharystii. Dzisiejsza Msza św. jest kolejną szansą skosztowania, „jak dobry jest Pan” dla tych, którzy w Niego wierzą.

Izraelici otrzymali chleb z nieba – mannę, która podtrzymywała ich życie na pustyni. Była ona zapowiedzią innego chleba z nieba – Jezusa Chrystusa. On jest Chlebem Życia, który nie tylko podtrzymuje nas w trakcie ziemskiej drogi, lecz również jest pokarmem dającym życie wieczne.

Każdy człowiek, a szczególnie chrześcijanin, potrzebuje chleba nie tylko powszedniego do życia, ale również i tego, który pokrzepia duszę. Bądźmy wdzięczni Bogu za to, że zesłał nam swojego Syna, który dał nam się za pokarm i karmi nas do syta.

Chrystus podkreśla, że skuteczne apostolstwo nie jest możliwe bez chwil wytchnienia obok Pasterza. Tylko przy nim można nabrać sił fizycznych i duchowych, które są niezbędne w drodze do nieba. Wsłuchajmy się w skupieniu w słowa samego Boga.

Ewangelista święty Marek daje nam dzisiaj praktyczne rady, które pozwolą z odwagą głosić Jezusa Chrystusa, który jest prawdziwym darem dla człowieka. Darem przebaczającym i uzdrawiającym nasze ciała i dusze.

Łatwiej jest wierzyć i kochać z oddalenia. Z bliska wszystko jest tak niepokojąco konkretne: ludzie i rzeczy o które się codziennie ocieramy. Dziś łatwiej nam uwierzyć w Jezusa, niż mieszkańcom Nazaretu, przynajmniej tak długo, dopóki wierzymy w Jezusa dalekiego, uwielbionego. O wiele trudniej uwierzyć w Jezusa obecnego w człowieku stojącym obok mnie.

Co to jest cud? W dzisiejszym świecie żyją ludzie, którzy wierzą w Chrystusa na przekór wszelkim filozofiom i innym naukom; ludzie, którzy gorącym sercem kochają Jezusa wbrew panującemu wokół nich lodowatemu zimnu serc i uczuć. Są ludzie, którzy poświęcają się za innych i nic o tym nie mówią. To jest cud.

Świętując narodziny Jana Chrzciciela, możemy dostrzec, jak Bóg wkracza w życie ludzi. Dowodem na to jest Zachariasz, który przez swoje niedowiarstwo stracił mowę, po to, by ją odzyskać w dniu narodzin swego syna i wielbić Boga z wielką radością. W naszym życiu również działa Bóg. Potrzebujemy tylko, by dostrzec jego obecność i chwalić swoją modlitwą.