Łatwiej jest wierzyć i kochać z oddalenia. Z bliska wszystko jest tak niepokojąco konkretne: ludzie i rzeczy o które się codziennie ocieramy. Dziś łatwiej nam uwierzyć w Jezusa, niż mieszkańcom Nazaretu, przynajmniej tak długo, dopóki wierzymy w Jezusa dalekiego, uwielbionego. O wiele trudniej uwierzyć w Jezusa obecnego w człowieku stojącym obok mnie.

Co to jest cud? W dzisiejszym świecie żyją ludzie, którzy wierzą w Chrystusa na przekór wszelkim filozofiom i innym naukom; ludzie, którzy gorącym sercem kochają Jezusa wbrew panującemu wokół nich lodowatemu zimnu serc i uczuć. Są ludzie, którzy poświęcają się za innych i nic o tym nie mówią. To jest cud.

Świętując narodziny Jana Chrzciciela, możemy dostrzec, jak Bóg wkracza w życie ludzi. Dowodem na to jest Zachariasz, który przez swoje niedowiarstwo stracił mowę, po to, by ją odzyskać w dniu narodzin swego syna i wielbić Boga z wielką radością. W naszym życiu również działa Bóg. Potrzebujemy tylko, by dostrzec jego obecność i chwalić swoją modlitwą.

Nasze życie to ciągła próba zrozumienia, czym jest królestwo Boże. Jesteśmy podobni do maleńkiego ziarna gorczycy, które dopiero po pewnym czasie wypuszcza wielkie gałęzie. My też dopiero potrzebujemy czasu, aby zapragnąć nieba i żyć dobrze. Musimy tylko uważać, żeby nie zmarnować ani chwili z naszego życia, które jest nam dane od Boga.

Jeżeli czasami w życiu zdarzy nam się wątpić, to szczególnie dziś trzeba wziąć sobie do serca słowa pierwszego czytania: „To bowiem, co widzialne, przemija, to zaś, co niewidzialne, trwa wiecznie”. Nawet jeśli wiara domaga się od nas jakiegoś niezrozumiałego w chwili obecnej wysiłku, to mamy zapewnienie, że nie jest on daremny. Dlatego nie poddajemy się zwątpieniu, abyśmy mogli być nazwani braćmi i siostrami Jezusa.

W dzisiejszej Liturgii Słowa słyszymy o wszystkich Osobach Trójcy Świętej. Jest to największa tajemnica naszej wiary. Fundamentem tej tajemnicy jest miłość, która jednoczy Trzy Osoby Boskie.

Przeżywamy dzisiaj dzień narodzin Kościoła. I do nas Chrystus mówi: „Weźmijcie Ducha Świętego”. Bez czerpania z Ducha Świętego nie ma w nas mocy i odwagi, aby mówić o Zmartwychwstałym. Prośmy o Jego dary, abyśmy nie bali się przyznawać do Chrystusa. Dzisiaj również świat męski pielgrzymuje do Matki Boskiej Piekarskiej. Wieczorem powitamy powracających.

Chrystus uwielbiony, przebywający z Bogiem, równocześnie jest z nami „po wszystkie dni”. A zatem Jego Wniebowstąpienie nie oznacza rozstania się ze światem. Jest ono „naszym zwycięstwem”, wielką tajemnicą naszego zbawienia.

Wśród codziennego zabiegania często zastanawiamy się nad tym, jak patrzą na nas inni. Pan Bóg nie ocenia naszego wyglądu. Dla Niego liczy się nasza wierność. Wyrażamy ją w przestrzeganiu przykazań i osobistym świadectwie wiary. Niech Eucharystia nas w tym umacnia. Ofiary pieniężne na potrzeby parafii – Bóg zapłać.

Bardzo często wyrabiamy sobie zdanie o innych ludziach na podstawie pozorów. Mamy skłonność do oceniania zewnętrznych cech zamiast poznawać serce. A przecież świadectwem ludzkiego życia są, jak podaje św. Jan, czyny i prawda, które wypływają z wnętrza człowieka. Dzisiaj nie patrzmy na innych, ale odważnie zapytajmy, jakie są owoce naszego własnego życia.