Trudne sprawy i cierpienia czekały na Dziecię i Rodziców, ale nic im nie mogło przeszkodzić: ani Dziecięciu, które było kochane i pod czułą opieką; ani Rodzicom, którzy w Bogu złożyli nadzieję i byli gotowi iść poprzez życie drogą, którą Bóg im wyznaczył u boku Jezusa. Bierzmy z Nich wzór.

Przyjście Pana jest bliskie. Ile jest w nas wiary w Bożą obietnicę? Na ile ufamy Bogu w naszym życiu? Czy jesteśmy gotowi do podjęcia wezwania, które Bóg kieruje do każdego z nas? Czy jesteśmy gotowi na przyjście Pana?

Dzisiejsza III niedziela Adwentu, nazwana jest Niedzielą Radości – Gaudete. Źródłem tej radości jest obecny wśród nas Pan, a także zbliżające się święta Bożego Narodzenia.

W adwentowym okresie oczekiwania zatrzymajmy się na chwilę w tym przedświątecznym biegu. Najważniejsze jest nasze nawrócenie, czekanie z czystym sercem, bez lęku i w pokoju, na Jezusa, który a każdej chwili może przyjść.

Rozpoczynający się Adwent uświadamia nam, że pierwsze przyjście Chrystusa i Jego obecność wśród nas oraz oczekiwanie na drugie Jego przyjście jest najgłębszym sensem dziejów ludzkości. Bądźmy Ludźmi Adwentu idącymi w przyszłość z nadzieją.

Jezus Chrystus, Król Wszechświata zaprasza nas do swego królestwa, do pojednania, do wolności od grzechu, do szczęścia. Warto zadać sobie pytanie: jakim królem jest dla nas Jezus i czym jest dla nas Jego Królestwo? Odmawiając Akt poświęcenia rodziny ludzkiej Chrystusowi Królowi można zyskać odpust zupełny.

Włączając się czynnie w Najświętszą Ofiarę – Eucharystię – wierzymy, że traktując własne życie jako służbę Bogu, zostaniemy razem z Chrystusem przeprowadzeni zwycięsko przez każde trudne doświadczenie. Dziś w archidiecezji obchodzimy Dzień Muzyki Liturgicznej.

Na Eucharystii zostajemy pokrzepieni mocą, aby nie zasłabnąć w drodze i obdarzeni mądrością, która nie pozwoli zapomnieć o celu naszej pielgrzymki czyli spotkaniu z Oblubieńcem.

Ufni w Bożą miłość, przychodzimy na Eucharystię nie tylko po umocnienie, lecz także z gotowością, by Zbawiciel kwestionował nasze wybory i postawy, by uzdrowić to, co w nas złe. Godząc się na to, by nas zmieniał, zgadzamy się na nasze ocalenie.

Obchodzimy rocznicę poświęcenia kościoła. Dziękujmy Bogu, za naszą świątynie, w której możemy się modlić, przyjmować sakramenty św. i składać Bogu Najświętszą Ofiarę. W modlitwie pamiętamy o wszystkich dobrodziejach, fundatorach i budowniczych naszej świątyni.