Bóg powołał nas do życia. Dla Niego żyjemy. Myśl o życiu wiecznym często wymyka się naszemu rozumowi i wyobraźni. Jest jeszcze wiara w zmartwychwstanie. Czy wierzę w swoje zmartwychwstanie?

Obchodzimy rocznicę poświęcenia kościoła. Dziękujmy Bogu, za naszą świątynie, w której możemy się modlić, przyjmować sakramenty św. i składać Bogu Najświętszą Ofiarę. W modlitwie pamiętamy o wszystkich dobrodziejach, fundatorach i budowniczych naszej świątyni.

Wśród wielości informacji, idei, mniejszych lub większych zadań, łatwo możemy zagubić kierunek drogi. A jest nim Życie wieczne z Bogiem miłości oraz odkrycie Go w sobie i w każdym bracie. Powrót na właściwą drogę, prawdziwe nawrócenie, zawsze polega na odnowieniu w sobie zdolności kochania.

Dzisiejsza niedziela to Światowy Dzień Misyjny i rozpoczyna Tydzień Misyjny, który stawia przed nami pytanie o to, czy potrafimy mówić o Bogu, którego trzeba najpierw poznać. Stąd wynika odpowiedzialność najpierw za swoją wiarę i relację do Boga, a potem także za wiarę innych ludzi. Włączenie się w działalność misyjną jest ważnym krokiem w szukaniu fundamentów swojej wiary.

Z radością obchodzimy dzisiaj Uroczystość Odpustową naszej parafii ku czci Matki Bożej Różańcowej. To Opatrzność daje nam różaniec jako broń i narzędzie naszych zwycięstw. Serdecznie witamy wszystkich parafian i gości, którzy przybyli na naszą uroczystość i życzymy im wielu łask Bożych za pośrednictwem naszej patronki.

Podczas każdej Eucharystii Pan Bóg do nas mówi przez swoje słowo i przychodzi do nas w Komunii św. On jest tu prawdziwie obecny. Czy wierzysz w to?

Przychodzimy na Mszą św. Ale czym są zaprzątnięte nasze myśli, ku czemu kierują się nasze serca? Modląc się: ”Tak, Panie, chcę, abyś to Ty był na pierwszym miejscu w moim życiu” oddajmy Bogu to, co nas od Niego oddziela.

Liturgia słowa ukazuje prawdziwe oblicze Boga, który jest nieskończenie dobry i skłonny do przebaczenia. W osobie Jezusa Chrystusa Bóg dał nam doskonałego pośrednika, który jest ostatecznym dowodem miłości Boga względem swego ludu.

Codzienne podążanie za Chrystusem nie oznacza, że nie upadniemy i nie zbłądzimy. Te nasze błędy nie są jednak w stanie zerwać naszej relacji z Jezusem, jeśli potrafimy je zaakceptować jako część Krzyża, który mamy nieść każdego dnia, pokładając w Nim nadzieję.

Bóg, Stwórca wszystkich i wszystkiego, podczas Eucharystii przyjdzie do nas na ołtarzu w kawałku chleba. Tak niepozorny, tak cichy, że można Go nie zauważyć i wyjść po Mszy św. z kościoła z poczuciem spełnionego obowiązku, ale bez spotkania z Nim. Jezus kocha nas najczystszą miłością i tego nas też uczy.