Dzisiejsze święto przypomina nam o naszym odkupieniu dokonanym przez cierpienie i śmierć Jezusa. Rozpoczynając liturgię, warto odpowiedzieć sobie na pytania: Czy wierzę w miłość Boga? czy wierzę, że Jezus przyszedł na świat aby nas zbawić, a nie potępić? czy naprawdę wierzę w życie wieczne?

Jezus gromadzi nas dzisiaj wokół ołtarza, aby nas nauczać i umacniać w świadomości, ze jest pośród nas. Prośmy podczas tej Mszy św. o łaskę jedności i otwartości naszych serc, abyśmy kierując się miłością, zgodnie zanosili do Boga nasze modlitwy.

Słowa Chrystusa z dzisiejszej Ewangelii mogą się wydawać niełatwe, ponieważ trudno nam cokolwiek tracić. Módlmy się, aby naśladowanie Jezusa przez każdego z nas było autentyczne i wytrwałe oraz niepozbawione nadziei. W dniu dzisiejszym dziękują Bogu za błogosławieństwo i plony i proszą o dalsze łaski Działkowcy z ogródków Działkowych „Nowa Jutrzenka”.

Nie wystarczy wiedzieć, kim jest Jezus Chrystus. Trzeba spojrzeć Mu w twarz i zastanowić się, jaka relacja mnie z Nim łączy. Kim tak naprawdę dla mnie jest Jezus Chrystus?

Tęsknimy za cudownymi wydarzeniami. Ale najpierw trzeba w sercu rozbudzić wiarę. Bez niej niczego w życiu nie zdobędziemy. Pomocą w tym jest zachowanie Bożego prawa. Prośmy podczas tej Mszy św., aby nie brakło w nas sił w trosce o silną wiarę.
Sierpień to czas żniw i zbiorów. Dzisiaj Bogu dziękują i proszą o błogosławieństwo działkowcy z ogródków działkowych im. Ks. Dzierżonia.

Bóg wie, jak rozproszyć nasze lęki. Czyni to szmerem łagodnego powiewu,, pokrzepiającym i pełnym mocy słowem czy też wyciągniętym ramieniem. W ten sposób doświadczamy, że Jego obecność staje się dla nas źródłem pokoju i zbawienia.

Bóg nie chce się nikomu narzucać. Gdy Go odrzucają, to posłusznie się wycofuje. Jednak widząc cierpienie i głód, jest poruszony i podejmuje konkretne działanie: leczy i karmi. w podobny sposób mają postępować Jego uczniowie.

Gdy mamy zbyt wiele, nie ma już miejsca na tęsknotę. Gromadząc się dziś na Eucharystii, prośmy Boga, aby pomagał nam rozpoznać, gdzie jest nasz skarb i źródło szczęścia oraz pozostawić rzeczy zbędne, które są dla nas przeszkodą w drodze do Jego królestwa.

To co dla nas jest ważne i wielkie, dla Boga może być bez znaczenia, a to co w naszej ocenie nic nie jest warte, w Jego oczach może być najcenniejsze. Bóg dostrzega w nas nawet najbardziej niepozorne ziarna dobra i troskliwie je pielęgnuje, czekając, aż wyrosną i wydadzą odpowiedni plon.

Ewangelia przypomina, że to Pan Bóg sieje ziarno – słowo Boże, od każdego z nas zależy, czy wsłuchując się uważnie w wypowiadane do nas słowo i przyjmując je, uczynimy z naszego życia żyzną glebę, na której będzie przynosić plon.