Jezus nadaje sens naszemu życiu, a my mamy o tym świadczyć. I nie po to, żeby być bardziej popularnym, ale dla większej chwały Ojca w niebie. Kiedy odrzucamy Boga, nasze życie traci smak i ogarnia je ciemność. Są dwie drogi. To my dokonujemy wyboru, którą z nich idziemy.

„Cieszcie się i radujcie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie”. Smutek, cierpienie, niepokój nie są naszym celem, nie warto się na nich zatrzymywać. Przeżywanie tych sytuacji w odniesieniu do Boga przyniesie dobro i przybliży królestwo Boże.

I dzisiaj Jezus przychodzi do nas i mówi o swoim Królestwie, uzdrawia nasze serca i pochyla się nad naszymi słabościami. Ale czy czasami w zgiełku naszej codzienności, w naszych nieporozumieniach i podziałach nie zapominamy, że najważniejszy jest Pan Jezus?

Jan Chrzciciel dawał świadectwo o tym, ze Jezus jest Synem Bożym. Jezus przechodzi również przez nasze życie. Tylko czy potrafimy Go rozpoznać tu, podczas tej Mszy św., oraz w naszym codziennym życiu? Bo jak inaczej mamy dać o Nim świadectwo?

W czasie chrztu w człowieku Jezusie Chrystusie zajaśniał nam blask chwały Bożej. Stańmy przed Bogiem jako Jego przybrane dzieci, dziękując za nasz chrzest oraz Jego miłość względem każdego z nas. Za chwilę w ramach aktu pokutnego zostaniemy pokropieni wodą święconą, która przypomni nam chrzest, a później uroczyście odnowimy przyrzeczenia chrzcielne.

Dzisiejsza niedziela przypomina nam prawdę, że Bóg przyszedł na świat dla wszystkich i pragnie zbawienia każdego człowieka. Prośmy o nowy zapał dla kościoła w głoszeniu Ewangelii wszystkim narodom. Niech pomocą będzie nam wstawiennictwo Maryi – Bożej Rodzicielki. Dziś też Światowy Dzień Modlitw o Pokój.

W tę radosną Uroczystość gromadzimy się jako Kościół, aby składać Bogu dziękczynienie za wcielenie Bożego Słowa, Jego Syna, który zamieszkał wśród nas i jest dla nas realnie obecny w Eucharystii. To ten sam, który był na początku, stał się człowiekiem i teraz jest sakramentalnie obecny między nami, aby nam udzielać swojego życia.

Przyjście Pana jest bliskie. Ile jest w nas wiary w Bożą obietnicę? Na ile ufamy Bogu w naszym życiu? Czy jesteśmy gotowi do podjęcia wezwania, które Bóg kieruje do każdego z nas? Czy jesteśmy gotowi na przyjście Pana?

Dzisiejsza III niedziela Adwentu, nazwana jest Niedzielą Radości – Gaudete. Źródłem tej radości jest obecny wśród nas Pan. Obyśmy umieli Go spotkać w naszych codziennych obowiązkach, w członkach rodziny, w potrzebujących pomocy, w Eucharystii.

Czekamy na przyjście Chrystusa, naszego Wybawiciela. Ale żeby Go przyjąć do naszego życia, trzeba przygotować swoje serce, zwrócić się do Boga. Niech atmosfera przedświąteczna nie przysłoni nam istoty przygotowania do tych pięknych i głębokich świąt. Dziś szczególnie modlitwą otaczamy wszystkich górników, emerytów górniczych i rencistów oraz ich rodziny, powierzając ich opiece św. Barbary, która patronuje także naszemu miastu.