Dla nas Chrystus stał się posłusznym aż do śmierci, a była to śmierć na krzyżu. Dlatego Bóg wywyższył Go nad wszystko i dał Mu imię, które jest ponad wszelkie imię.

Rozważanie

Powtarzamy to każdego roku. Gałązki oliwne i gałązki cierni. Liturgia Niedzieli Palmowej ma nam pomóc w doświadczeniu kłopotliwego dysonansu albo raczej rażącego rozdarcia. Ono jest w nas, bo to my jesteśmy zdolni krzyczeć „Hosanna” i „Ukrzyżuj”. Jednocześnie przyjąć i odrzucić. To rozdarcie wciąż w nas jest. Ono powinno nas dzisiaj zaboleć, żebyśmy chcieli czekać na wyzwolenie i prosili Jezusa, abyśmy „mogli pojąć naukę płynącą z Jego męki”.

Czytaj dalej...

Rozpoczynamy święty czas Wielkiego Tygodnia, który upamiętnia ostatnie dni życia Jezusa. Niedziela Palmowa przypomina Jego uroczysty wjazd do Jerozolimy. Dzisiaj również rozpoczynamy nasze Parafialne Rekolekcje Wielkopostne. Poprowadzi je Ojciec Ludwik Labuda – redemptorysta, którego serdecznie witamy.
Czytaj dalej...

Wówczas Jezus podniósłszy się rzekł do niej: Kobieto, gdzież oni są? Nikt cię nie potępił? A ona odrzekła: Nikt, Panie! Rzekł do niej Jezus: I Ja ciebie nie potępiam. – Idź, a od tej chwili już nie grzesz.

Rozważanie

Jesteśmy pochwyceni w Wielkim Poście. Najpierw „na grzechu”, jak kobieta z dzisiejszej Ewangelii. Doświadczam z przerażeniem jego skutków: strachu, upokorzenia, odrzucenia przez ludzi, obrzydzenia wobec siebie. Ale jest też drugie „pochwycenie”, o którym pisze św. Paweł. Kiedy już wiemy, że „nie mamy swojej sprawiedliwości”. Jesteśmy pochwyceni „z grzechu”, ocaleni przez Jezusa słowami: „Ja ciebie nie potępiam”. Poza tym pochwyceniem „wszystko inne uznajemy za śmieci”.

Czytaj dalej...

Od dzisiejszej niedzieli widzimy krzyże zasłonięte na znak smutku i żałoby. Chcemy lepiej poznać, jak wygląda nasza wiara w Jezusa. Przeżyjmy tę Mszę św. tak, abyśmy potrafili powiedzieć za św. Pawłem: „Wszystko uznaję za stratę ze względu na najwyższą wartość poznania Chrystusa Jezusa, Pana mojego.”
Czytaj dalej...

A trzeba się weselić i cieszyć z tego, że ten brat twój był umarły, a znów ożył, zaginął a odnalazł się.

Rozważanie

Oto wszystko stało się nowe, więc „trzeba się weselić i cieszyć”. Dzisiaj liturgia Kościoła zaprasza nas do radości. To, co było umarłe, ożyło. Nie spodziewaliśmy się, że jesteśmy zdolni do dobra, do współczucia, zrozumienia drugiego człowieka. Nie wierzyliśmy, że umiemy płakać i śmiać się dla kogoś. Ta zmiana zaskakuje nas samych. Takie są owoce pokuty i nawrócenia. Wielkanoc już nadchodzi. Prawdziwie nowe życie jest już blisko.

Czytaj dalej...

Dzisiejsza niedziela nazwana jest Niedzielą Radości – Laetare. Kościół cieszy się z obfitości dóbr i łask płynących z Chrztu i Eucharystii. W tradycji Kościoła jest to „niedziela róż” – Ojciec święty poświęcał złotą różę, którą ofiarował osobie najbardziej zasłużonej dla kościoła. Stąd dziś w liturgii różowy kolor szat.
Kolekta specjalna przeznaczona jest na spłatę kolejnej raty za remont naszego kontuaru organowego. Za ofiary składamy serdeczne Bóg zapłać.
Czytaj dalej...

Albo myślicie, że owych osiemnastu, na których zwaliła się wieża w Siloam i zabiła ich, było większymi winowajcami niż inni mieszkańcy Jerozolimy? Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy tak samo zginiecie.

Rozważanie

Może wyda owoc – drzewo figowe z dzisiejszej Ewangelii, moje życie. Niekiedy czujemy się tak niepotrzebni, jakbyśmy jedynie „wyjaławiali ziemię”. Tyle lat i zupełnie brak owoców naszej pracy, podejmowanych postanowień, nawrócenia. Bóg jednak daje nam czas, wciąż daje nam czas. Dzisiaj, jutro i ile będzie trzeba, żebyśmy zaczęli wierzyć, że nie ma bezwartościowego życia czy nieważnego człowieka. Dany nam czas jest dowodem, że Bóg nie przestaje mieć nadziei i chce czekać.

Czytaj dalej...

Usłyszymy dziś stanowcze słowa Jezusa: „Jeśli się nie nawrócicie, wszyscy zginiecie”. Odnoszą się one do każdego z nas, ale wynika z nich, że Bóg cierpliwie daje nam kolejną szansę na nawrócenie. Prośmy podczas tej Mszy św., abyśmy z niej dobrze skorzystali.
Czytaj dalej...

A z obłoku odezwał się głos:
To jest Syn mój, Wybrany, Jego słuchajcie!
W chwili, gdy odezwał się ten głos, Jezus znalazł się sam.

Rozważanie

Tabor jest górą paradoksów. Razem z Apostołami oglądamy niepojęte piękno przemienionego człowieczeństwa Jezusa, a jednocześnie słyszymy rozmowę o „Jego odejściu, którego miał dokonać w Jerozolimie”. Chwała i śmierć, piękno i upodlenie. W życiu też zapewne nieraz stawaliśmy przed podobnymi paradoksami. Pytaliśmy: Jaki w tym sens? Po co to wszystko? Czy nie można by inaczej? Tabor jest górą paradoksów, na której Bóg niczego nie wyjaśnia, nie tłumaczy, tylko wskazując na Jezusa, mówi: „Jego słuchajcie”.

Czytaj dalej...

Dziś przychodzimy na Eucharystię, by prosić o umocnienie naszej wiary. Prosta wiara Abrahama znalazła uznanie w oczach Boga. Warto, byśmy w rozterkach naszej codzienności pamiętali o tym, że celem naszego życia jest niebo. Przemieniajmy się więc tak, abyśmy tam wszyscy mogli się spotkać.
Czytaj dalej...