Przyjście Pana jest bliskie. Ile jest w nas wiary w Bożą obietnicę? Na ile ufamy Bogu w naszym życiu? Czy jesteśmy gotowi do podjęcia wezwania, które Bóg kieruje do każdego z nas? Czy jesteśmy gotowi na przyjście Pana?

Dzisiejsza III niedziela Adwentu, nazwana jest Niedzielą Radości – Gaudete. Źródłem tej radości jest obecny wśród nas Pan. Obyśmy umieli Go spotkać w naszych codziennych obowiązkach, w członkach rodziny, w potrzebujących pomocy, w Eucharystii.

Czekamy na przyjście Chrystusa, naszego Wybawiciela. Ale żeby Go przyjąć do naszego życia, trzeba przygotować swoje serce, zwrócić się do Boga. Niech atmosfera przedświąteczna nie przysłoni nam istoty przygotowania do tych pięknych i głębokich świąt. Dziś szczególnie modlitwą otaczamy wszystkich górników, emerytów górniczych i rencistów oraz ich rodziny, powierzając ich opiece św. Barbary, która patronuje także naszemu miastu.

Przed nami czas radosnego oczekiwania. Pan jest blisko. Jeśli żyjemy przyzwoicie jak w jasny dzień i nie poddajemy się ciemności grzechu, jesteśmy gotowi na przyjście Chrystusa i nie musimy obawiać się tego dnia. Postępujmy w światłości Pańskiej.

Jezus Chrystus, Król Wszechświata zaprasza nas do swego królestwa, do pojednania, do wolności od grzechu, do szczęścia. Warto zadać sobie pytanie: jakim królem jest dla nas Jezus i czym jest dla nas Jego Królestwo? W czasie Mszy św. odmówimy Jubileuszowy Akt Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana. Można w związku z tym zyskać odpust zupełny.

Nie wiemy kiedy, ale wiemy, że na pewno Dzień Pański nadejdzie. W chwale Boga, który przyjdzie i objawi się, spełni się nadzieja, a wierność zostanie nagrodzona. Dziś przeżywamy Dzień Muzyki Liturgicznej. Modlimy się za organistów, wszystkich wspomagających, tworzącą się scholę parafialną i wszystkich psalmistów. Dziś w parafii gościmy Ojca Oblata, który głosi Słowo Boże i rozprowadza kalendarze misyjne.

Bóg powołał nas do życia. Dla Niego żyjemy. Myśl o życiu wiecznym często wymyka się naszemu rozumowi i wyobraźni. Jest jeszcze wiara w zmartwychwstanie. Czy wierzę w swoje zmartwychwstanie?

Obchodzimy rocznicę poświęcenia kościoła. Dziękujmy Bogu, za naszą świątynie, w której możemy się modlić, przyjmować sakramenty św. i składać Bogu Najświętszą Ofiarę. W modlitwie pamiętamy o wszystkich dobrodziejach, fundatorach i budowniczych naszej świątyni.

Wśród wielości informacji, idei, mniejszych lub większych zadań, łatwo możemy zagubić kierunek drogi. A jest nim Życie wieczne z Bogiem miłości oraz odkrycie Go w sobie i w każdym bracie. Powrót na właściwą drogę, prawdziwe nawrócenie, zawsze polega na odnowieniu w sobie zdolności kochania.

Dzisiejsza niedziela to Światowy Dzień Misyjny i rozpoczyna Tydzień Misyjny, który stawia przed nami pytanie o to, czy potrafimy mówić o Bogu, którego trzeba najpierw poznać. Stąd wynika odpowiedzialność najpierw za swoją wiarę i relację do Boga, a potem także za wiarę innych ludzi. Włączenie się w działalność misyjną jest ważnym krokiem w szukaniu fundamentów swojej wiary.